← زوال
اخلاق چالش اصلی توسعه اقتصادی
به بهانه استیو جابز: یادی از چند کارآفرین
نوشتار زیر را http://adadpay.com/2011/10/06/11-8 بر داشتم مطلب
بسیار عمیق و دردآوری است که ما قدر و منزلت کارآفرینان همچون آقای ایروانی بزرگ
موسس گروه صنعتی ملی و فروشگاه های زنجیره ای کفش ملی و نیز حاج آقای
برخورداری و .... چقدر نگهداشته و به
کارآفرینی و ایجاد اشتغال اهمیت می دهیم و از طرفی استیو جابز سرمشق خوبی از تلاش
خستگی ناپذیر و خلاقیت شگرف برای آینده سازان کشور می توانند باشند ، در صدا و
سیما و رسانه های مکتوب نقش این مردان مرد در توسعه ملی و بشری بسیار کم و ناجیز
بدان پرداخته اند ، زیرا بابت این مقوله دستمزدی پرداخت نمی شود و یا اینکه مردم
ما اشتیاق چندانی به شنیدن این موضوعات ندارند.
هیاهوهای تبلیغاتی ، هیجانات ناشی از اختلاس 3 هزار میلیارد تومانی که نمونه
آن قبلا اتفاق افتاده و مسئول آن با گردنی افراشته راست راست در رسانه های دیداری
می چرخد و بر افتخارات نداشته اش می بالد نمی گذارد مردم به مقولات مهم و اساسی و
آینده ساز فکر کنند.
با احترام وبلاگ نویس
استیو جابز یکی از بنیانگذاران
شرکت اپل و پیشگامان عصر کامپیوتر درگذشت. 56 سال داشت و مبتلا به سرطان، با
اینحال تا ماه پیش همچنان مدیرعامل، CEO، شرکت اپل بود و در این سمت بقول ما
انجام وظیفه می کرد. این مهمترین خبر امروز است. رئیس جمهور آمریکا، نامزدهای
ریاست جمهوری، بیل گیتس و دهها شخصیت دیگر از مرگ مردی ابراز تاسف کرده اند که ”کارآفرین،
نوآور، مبتکر، فعال اقتصادی، ادیسون قرن بیست و یکم و آینده نگر” بود. حتی در
خیابانهای شهرهای ایران هم ردپای استیو جابز را می شود دید: تلفنهای iPhone، کامپیوترهای Mac، کارتونهای ساخت
شرکت Pixar و دهها محصول دیگر که یا ساخت اپل هستند یا استفاده از آنها بخاطر محصولات اپل
ممکن شده است. تقدیری
که از استیو جابز می شود برازنده دستاوردهای اوست. بخاطر استیو جابز ما مصرف
کنندگان کالاهایی را در دست می گیریم که قبل از این حتی فکر نمی کردیم به آنها احتیاج
داشته باشیم.
اما این مرگ، مرگ
دیگری را به
یادم آورد، مرگی که از کنار آن بی سروصدا گذشتیم: حاج محمد تقی برخوردار. حاجی برخوردار
از نظر دستاوردهایش در اقتصاد جهانی با استیو جابز قابل مقایسه نیست، اما از جمله
پیشتازان صنعت ایران بود و از کسانی بود که فراوان در جامعه ما یادگار
گذاشت. او اولین تولید کننده لوازم خانگی و تلویزیون در ایران بود و نزدیک به بیست
هزار نفر در کارخانجات او کار می کردند. با اینحال وقتی که در
گذشت چند
ستونی اینجا یا آنجا به یادبود او منتشر شد. کسی در رثایش مدحی نگفت، اراده اش را
تحسین نکرد و از تلاش خستگی ناپذیرش یاد نکرد. مقامات و مدیران ما با سکوت از مرگ
مردی گذشتند، که پیشگام صنعتی کردن ایران بود. و با وجود آنکه اموال
منقول و غیر منقولش مصادره شده بود در همه سالهای بعد از انقلاب در ایران مانده
بود.
این روزها همه بخاطر
می آورند که استیو جابز می گفت: “عمر کوتاه است، وقت خودتان را تلف نکنید، زندگی
دیگران را انتخاب نکنید. آدمی باشید که می خواهید باشید. شجاعتش را داشته باشید وحرف
دلتان را گوش کنید که می داند شما واقعا دوست دارید که باشید و چه بشوید”. و خیلیها هم بخاطر می
آورند وقتی در سالهای آخر از حاج محمد تقی پرسیدند “اگر امروز فعالیت تجاری را شروع می کردی چطور عمل می کردی؟” او
گفت: “یک شرکت تاسیس می کردم و آن را شخصا اداره می کردم و در جهت گسترشش هیچ
اقدامی نمی کردم”. آیا جمله دیگری هست که تفاوت دو جامعه انگیزه آفرین وانگیزه کش
را به این خوبی نشان دهد؟
کارآفرینی توانایی
نیست که هر کس داشته باشد، شاید برای همین است که آدمی را که ما نقره داغ می کنیم،
دیگران طلا می گیرند! نتیجه اقتصادیش را هم ما می بینیم و هم آنه
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 25 مهر 1390 | توسط:
غلامرضا عباسی | |
نظرات()
